Przeglądaj dane na żywo

Rozwój rynku: Kakao i przetwory z kakao (CN 18) — 2015–2025

Wprowadzenie

Rynek kakao i przetworów kakaowych (CN 18) w Unii Europejskiej przeszedł w latach 2015–2025 głęboką transformację. Choć UE pozostaje jednym z największych na świecie ośrodków przetwórstwa kakao — z produkcją krajową sięgającą 7,40 mln ton w 2025 r. — to jednocześnie jest silnie uzależniona od importu surowca z Afryki Zachodniej. Okres ten przyniósł gwałtowny wzrost wartości obrotów handlowych, napędzany przede wszystkim bezprecedensową eksplozją cen w latach 2024–2025, przy relatywnie skromnym wzroście wolumenów. Raport ten przedstawia trzy kluczowe dynamiki rynkowe, analizując dane dotyczące handlu zagranicznego UE z krajami trzecimi w rozbiciu na poszczególne pozycje CN oraz główne kierunki geograficzne.

Zakres i definicje produktu CN 18


1. Eksplozja cenowa lat 2024–2025: wartość handlu rośnie kilkukrotnie szybciej niż wolumeny

Wartość importu i eksportu wzrosła odpowiednio o 200% i 133%

Pomiędzy 2015 a 2025 rokiem wartość importu towarów CN 18 do UE wzrosła z 7,30 mld EUR do 21,89 mld EUR (+199,9%), podczas gdy wartość eksportu zwiększyła się z 6,95 mld EUR do 16,22 mld EUR (+133,2%). Jednocześnie wolumeny importu i eksportu rosły znacznie wolniej — odpowiednio o 10,4% (z 2,27 mln t do 2,50 mln t) i 19,1% (z 1,51 mln t do 1,80 mln t). Rozdźwięk między dynamiką wartości i ilości jednoznacznie wskazuje na dominację czynnika cenowego w kształtowaniu obrotów handlowych.

Wskaźnik 2015 2025 Zmiana (%)
Import — wartość (mld EUR) 7,30 21,89 +199,9%
Import — ilość (mln t) 2,27 2,50 +10,4%
Import — cena (EUR/t) 3 218 8 745 +171,8%
Eksport — wartość (mld EUR) 6,95 16,22 +133,2%
Eksport — ilość (mln t) 1,51 1,80 +19,1%
Eksport — cena (EUR/t) 4 611 9 027 +95,8%

Przegląd ogólny handlu

Ceny surowych ziaren kakao wzrosły ponad trzykrotnie, napędzając łańcuch cenowy

Najbardziej spektakularny wzrost cen dotyczył surowego surowca — ziaren kakao (CN 1801). Cena importowa wzrosła z 2 830 EUR/t w 2015 r. do 8 077 EUR/t w 2025 r. (+185%). Podobnie gwałtownie wzrosły ceny masła kakaowego (CN 1804) z 4 952 EUR/t do 14 876 EUR/t (+200%) oraz pasty kakaowej (CN 1803) z 2 768 EUR/t do 8 163 EUR/t (+195%). Jednak przełomowy skok cenowy nastąpił dopiero w latach 2024–2025 — w przypadku ziaren kakao cena importowa skoczyła z 2 676 EUR/t w 2023 r. do 5 175 EUR/t w 2024 r., a następnie do 8 077 EUR/t w 2025 r. Odpowiadały za to nieurodzajne zbiory w Afryce Zachodniej, nasilone zmianami klimatycznymi (m.in. zjawisko El Niño i czarna zgnilizna strąków), co wywołało globalny deficyt podaży i spekulację na rynkach terminowych.

Pozycja CN Cena importowa 2015 (EUR/t) Cena importowa 2025 (EUR/t) Zmiana (%)
1801 — Ziarna kakao 2 830 8 077 +185%
1803 — Pasta kakaowa 2 768 8 163 +195%
1804 — Masło kakaowe 4 952 14 876 +200%
1805 — Proszek kakaowy 2 158 6 716 +211%
1806 — Czekolada i przetwory 5 040 8 483 +68%

Porównanie segmentów produktowych

Import ziaren kakao stanowi dominujący wolumen, ale eksport napędzają przetwory czekoladowe

Struktura segmentowa obrazuje rolę UE jako hubu przetwórczego. W 2025 r. import objętościowo zdominowały surowe ziarna kakao (CN 1801) — 1,53 mln t z łącznych 2,50 mln t importu, a wartościowo — 12,37 mld EUR z 21,89 mld EUR. Z kolei eksport napędzany był głównie czekoladą i przetworami spożywczymi (CN 1806) — 1,22 mln t o wartości 10,50 mld EUR. Drugim największym segmentem eksportowym był proszek kakaowy (CN 1805) z wolumenem 328 tys. t i wartością 2,29 mld EUR.


2. Afryka Zachodnia źródłem surowca, Wielka Brytania głównym odbiorcą — geografia handlu UE

Wybrane kraje Afryki Zachodniej odpowiadają za ponad 60% wartości importu

Struktura geograficzna importu podkreśla silne uzależnienie UE od kilku państw Afryki Zachodniej. W 2025 r. największym dostawcą była Wybrzeże Kości Słoniowej z wartością importu 8,21 mld EUR (+199,7% vs. 2015). Kolejne pozycje zajmowały Ghana (2,64 mld EUR, +115,5%), Kamerun (2,07 mld EUR, +373,1%) i Nigeria (2,01 mld EUR, +373,3%). Łączna wartość importu z tych czterech państw wyniosła ok. 14,93 mld EUR, co stanowiło blisko 68% całkowitego importu CN 18.

Partner importowy 2015 (mln EUR) 2025 (mln EUR) Zmiana (%)
Wybrzeże Kości Słoniowej 2 739 8 209 +199,7%
Ghana 1 224 2 637 +115,5%
Nigeria 425 2 013 +373,3%
Kamerun 437 2 065 +373,1%
Ekwador 150 1 232 +722,6%
Wielka Brytania 708 1 106 +56,2%
Szwajcaria 522 871 +66,8%

Kluczowi partnerzy importowi

Szczególnie dynamiczny wzrost odnotowały Nigeria i Kamerun — oba kraje zwiększyły wartość eksportu do UE ponad 4,7-krotnie. Ekwador zanotował ponad 8-krotny wzrost wartości importu (z 150 mln EUR do 1,23 mld EUR), co odzwierciedla rosnące znaczenie Ameryki Południowej jako alternatywnego źródła surowca wobec problemów z podażą z Afryki Zachodniej.

Eksport skoncentrowany jest na Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Europie Wschodniej

Na rynku eksportowym UE dominuje Wielka Brytania — w 2025 r. trafiły tam przetwory kakaowe o wartości 4,18 mld EUR (+89,7% vs. 2015), co stanowiło 25,8% całego eksportu CN 18. Na drugim miejscu znalazły się Stany Zjednoczone (1,98 mld EUR, +228,3%), wyprzedzając Szwajcarię (1,19 mld EUR, +161,6%) i Rosję (1,01 mld EUR, +170,2%). Najszybciej rosnącym rynkiem eksportowym okazała się Ukraina — z 87 mln EUR w 2015 r. do 527 mln EUR w 2025 r. (+502,8%), a także Turcja (z 251 mln EUR do 904 mln EUR, +260,2%).

Partner eksportowy 2015 (mln EUR) 2025 (mln EUR) Zmiana (%)
Wielka Brytania 2 201 4 176 +89,7%
Stany Zjednoczone 604 1 982 +228,3%
Rosja 376 1 015 +170,2%
Szwajcaria 455 1 189 +161,6%
Turcja 251 904 +260,2%
Ukraina 87 527 +502,8%
Kanada 181 456 +152,6%

Kluczowi partnerzy eksportowi

Holandia i Belgia stanowią europejskie centra przetwórstwa kakao

W ramach samej UE struktura handlu wyraźnie wskazuje na dwa główne ośrodki przetwórcze. Holandia, z importem na poziomie 8,80 mld EUR i eksportem 4,46 mld EUR w 2025 r., pełni rolę największego europejskiego hubu importowego — odpowiada za ok. 40% wartości importu CN 18 do UE. Belgia jest państwem o najwyższym względnym współczynniku wyspecjalowania w produkcji kakao (RCA = 1,98; RSCA = 0,33), co potwierdza jej kluczową rolę jako ośrodka konfekcjonowania i przetwórstwa. Kolejne miejsca pod względem wyspecjalowania zajmują Holandia (RCA = 1,66), Chorwacja (1,63) i Bułgaria (1,38).

Państwo UE Import 2025 (mln EUR) Eksport 2025 (mln EUR) RCA (2025)
Holandia 8 796 4 456 1,66
Belgia 2 899 2 212 1,98
Niemcy 2 866 3 180 —
Francja 2 865 1 195 1,13
Hiszpania 1 506 719 —
Włochy 1 141 1 440 —

Najbardziej wyspecjalizowane państwa UE


3. Pogłębiający się deficyt handlowy i rosnące uzależnienie od importu

Deficyt handlowy UE w kakao pogłębił się z –346 mln EUR do –5,68 mld EUR

UE odnotowuje trwały deficyt w handlu towarami CN 18 z krajami trzecimi. W 2015 r. wyniósł on –346 mln EUR, a w 2025 r. pogłębił się do –5,68 mld EUR (zmiana o –1 539%). Jedynie w 2018 r. saldo było bliskie dodatniego (szacunkowo ok. +1,70 mld EUR w szczycie), po czym gwałtownie się pogorszyło w latach 2024–2025 pod wpływem wspomnianej eksplozji cenowej. Wskaźnik netto uzależnienia od importu (net import reliance) wzrósł z –5,9% w 2015 r. do –22,7% w 2025 r., co oznacza, że UE importuje znacznie więcej kakao i jego przetworów niż eksportuje, a luka ta się pogłębia.

Wskaźnik 2015 2025 Zmiana (%)
Saldo handlowe (mln EUR) –346 –5 676 –1 539%
Net import reliance (%) –5,9 –22,7 –287%
Trade intensity (%) 18,9 50,3 +165%
Export propensity (%) 12,9 39,7 +207%

Wskaźniki autonomii i podatności

Rosnąca intensywność handlu odzwierciedla głębszą integrację z globalnym rynkiem

Wskaźnik intensywności handlu (trade intensity) wzrósł z 18,9% do 50,3%, a skłonność do eksportu (export propensity) z 12,9% do 39,7%. Oba wskaźniki potwierdzają, że sektor kakao w UE jest coraz silniej zorientowany na wymianę międzynarodową. Jednak jednocześnie rosnący deficyt handlowy i wysoka zależność importowa sygnalizują podatność sektora na zakłócenia w łańcuchu dostaw — czego przykładem może być wspomniany kryzys podażowy 2024–2025.

Produkcja krajowa UE rośnie, ale nie zaspokaja rosnącego popytu na surowiec

Produkcja krajowa kakao i przetworów kakaowych w UE wzrosła z 5,16 mln t (wartość: 18,60 mld EUR) w 2015 r. do 7,40 mln t (32,36 mld EUR) w 2025 r., co stanowi wzrost odpowiednio o 43,5% i 74,0%. Wzrost wartości produkcji szybszy niż wolumenu odzwierciedla podobny efekt cenowy obserwowany w handlu zagranicznym. Niemniej jednak, mimo znaczącej produkcji krajowej, UE pozostaje importerem netto surowca kakaowego — produkcja przetworów wymaga bowiem znacznych ilości importowanych ziaren.

Produkcja wolumenowa EU

Koncentracja dostawców lekko maleje, ale ryzyko geopolityczne i klimatyczne pozostaje wysokie

Indeks Herfindahla-Hirschmana (HHI) dla importu CN 18 spadł nieznacznie z 1 923 do 1 817 (–5,6%), a dla eksportu z 1 256 do 1 013 (–19,4%), co wskazuje na stopniową dywersyfikację partnerów handlowych. Mimo to, czterej główni dostawcy z Afryki Zachodniej (Wybrzeże Kości Słoniowej, Ghana, Nigeria, Kamerun) kontrolują blisko 70% rynku importowego, co czyni sektor wrażliwym na warunki pogodowe, niestabilność polityczną i zmiany regulacyjne w tym regionie. Współczynniki zmienności (CV) potwierdzają to ryzyko — najwyższe wartości odnotowano dla importu z Gwinei (CV = 0,61), Ekwadoru (0,37) i Ukrainy (0,37).

Wskaźnik HHI koncentracji

Zmienność dostaw


Podsumowanie

Okres 2015–2025 przyniósł fundamentalną zmianę rynku kakao i przetworów kakaowych w UE. Trzy główne dynamiki zdefiniowały tę dekadę:

  1. Bezprecedensowy wzrost cen, szczególnie w latach 2024–2025, który spowodował, że wartość handlu wzrosła wielokrotnie szybciej niż wolumeny. Ceny ziaren kakao importowanych do UE wzrosły z ok. 2 800 EUR/t do ponad 8 000 EUR/t, co przełożyło się na wzrost cen na wszystkich poziomach łańcucha wartości.

  2. Dominacja Afryki Zachodniej jako źródła surowca — cztery państwa regionu odpowiadają za blisko 70% wartości importu, co przy rosnącej dywersyfikacji eksportu UE (Wielka Brytania, USA, Turcja, Ukraina) tworzy asymetryczne ryzyko w łańcuchu dostaw.

  3. Pogłębiający się deficyt handlowy — mimo silnej i rosnącej bazy produkcyjnej UE (7,40 mln t produkcji w 2025 r.) oraz wysokiej specjalizacji Belgii i Holandii w przetwórstwie, Unia pozostaje importerem netto surowca kakaowego, a deficyt handlowy pogłębił się z –346 mln EUR do –5,68 mld EUR.

Perspektywy na kolejne lata zależeć będą od odbudowy produkcji w Afryce Zachodniej, rozwoju alternatywnych źródeł surowca (Ekwador, Peru, Indonezja) oraz zdolności europejskiego sektora przetwórczego do przenoszenia wyższych kosztów surowca na ceny produktów końcowych.

Wygenerowano 2026-08-07. Liczby odzwierciedlają dane Eurostatu z momentu wygenerowania i nie obejmują późniejszych rewizji.

Wygenerowano automatycznie: ten raport ma przyspieszać, a nie zastępować, analizę człowieka.

Jeśli potrzebujesz porady dotyczącej europejskiej polityki handlowej lub reprezentacji Twoich interesów w Brukseli, proszę skontaktuj się ze mną pod adresem support@tradedashboard.eu. Znajdziesz moje CV pod tym adresem.