Przeglądaj dane na żywo →

Rozwój rynku: Wyroby z wikliny (CN 46) — 2015–2025

Wstęp

W latach 2015–2025 handel zagraniczny Unii Europejskiej wyrobami z wikliny, słomy i materiałów do wyplatania (dział CN 46) przeszedł głęboką transformację. Mimo utrzymującego się deficytu handlowego, eksport zyskał nową dynamikę cenową, a struktura dostawców i odbiorców uległa wyraźnemu zróżnicowaniu. Poniższa analiza opiera się wyłącznie na danych dostępnych w serwisie TradeDashboard; wszystkie przywoływane liczby pochodzą z tego źródła.


1. Eksport pod presją cen: jak wartość sprzedaży wzrosła trzykrotnie przy stabilnym wolumenie

Eksport odnotował 286% wzrostu wartości, podczas gdy ilość zwiększyła się jedynie o 16%

W 2015 r. unijny eksport omawianych wyrobów wyniósł 42,5 mln EUR, by w 2025 r. osiągnąć 164,1 mln EUR. W tym samym czasie wolumen wzrósł z 9,3 tys. ton do zaledwie 10,7 tys. ton. Oznacza to, że średnia cena jednostkowa eksportu podskoczyła z 4 588 do 15 265 EUR za tonę – wzrost o 232,7%. Siłą napędową były przede wszystkim gotowe wyroby koszykarskie i wikliniarskie (kod 4602), których cena wzrosła z 4 459 do 22 651 EUR/t, podczas gdy ilość pozostała praktycznie bez zmian (z 6,75 tys. ton do 6,86 tys. ton). Półprodukty (4601) odnotowały znacznie skromniejsze podwyżki.

Wskaźnik (eksport) 2015 2025 Zmiana (%)
Wartość (mln EUR) 42,5 164,1 +286,2
Wolumen (tony) 9 258 10 744 +16,0
Cena jedn. (EUR/t) 4 588 15 265 +232,7

Import rósł wolniej, zasilany głównie większym wolumenem

Po stronie importu wartość wzrosła z 382,4 mln EUR do 548,3 mln EUR (+43,4%), a wolumen z 111,9 tys. ton do 148,8 tys. ton (+33%). Cena jednostkowa zwiększyła się nieznacznie – z 3 417 do 3 684 EUR/t (+7,8%). W odróżnieniu od eksportu, podstawowym motorem importu pozostał fizyczny wzrost dostaw, a nie aprecjacja cen. Deficyt handlowy pogłębił się umiarkowanie – z -339,9 mln EUR do -384,2 mln EUR, przy czym przejściowo, w 2022 r., sięgnął -674,0 mln EUR.

Szczegółowe dane o imporcie i eksporcie


2. Nowa mapa dostaw i odbiorców: od dominacji Chin po ekspansję na rynki afrykańskie i USA

Import: Chiny pozostają liderem, ale tracą udział na rzecz nowych dostawców

Choć Chiny w 2025 r. wciąż odpowiadały za 288,9 mln EUR importu (+13,8% wobec 2015 r.), ich udział w całości zmniejszył się, a wskaźnik koncentracji HHI dla importu spadł z 4 708 do 3 262 (-30,7%). Szybciej rosły dostawy z Wietnamu (+71,4%), Indonezji (+46,2%), a zwłaszcza z Madagaskaru (+619,8%), Bangladeszu (+683,4%) i Indii (+361,4%). Dynamika ta świadczy o celowym poszerzaniu bazy dostawców.

Importer (kraj) 2015 (mln EUR) 2025 (mln EUR) Zmiana (%)
Chiny 253,8 288,9 +13,8
Wietnam 59,0 101,1 +71,4
Indonezja 28,4 41,5 +46,2
Madagaskar 5,1 36,7 +619,8
Bangladesz 2,9 22,4 +683,4
Indie 3,7 17,3 +361,4
Ukraina 0,1 2,6 +1 789,6

Ranking partnerów handlowych – import

Eksport: Stany Zjednoczone i Turcja nowymi motorami wzrostu

Największym odbiorcą unijnych wyrobów pozostała Wielka Brytania (23,9 mln EUR, +135,6%), ale największą dynamikę zanotowały Stany Zjednoczone – z 1,4 mln EUR w 2015 r. do 37,4 mln EUR w 2025 r. (+2 494,7%). Eksport do Turcji wzrósł siedmiokrotnie (do 7,2 mln EUR), a do Ukrainy ponad trzykrotnie (do 2,0 mln EUR). Jednocześnie załamał się wywóz do Tunezji (-82,4%), co może wskazywać na zmianę lokalnych preferencji lub konkurencję.

Eksporter (kraj) 2015 (mln EUR) 2025 (mln EUR) Zmiana (%)
Wielka Brytania 10,2 24,0 +135,6
Szwajcaria 9,3 17,3 +85,9
Norwegia 4,9 8,0 +62,6
Turcja 0,9 7,2 +705,8
Stany Zjednoczone 1,4 37,4 +2 494,7
Ukraina 0,5 2,0 +348,7
Tunezja 2,7 0,5 -82,4

Ranking partnerów handlowych – eksport

Wahania cen i szoki – ryzyka po stronie dużych partnerów

Dane o zmienności i szokach cenowych (zakładka Volatility & Shocks) ujawniają dwa istotne zdarzenia. W 2022 r. cena importu z Chin wzrosła skokowo o 45,4% (przy stabilnym wolumenie), co podniosło poziom cen w całym dziale. Z kolei w 2017 r. cena eksportu do Turcji wzrosła o 57,2%, przy jednoczesnym zwiększeniu wolumenu. Oba zdarzenia miały charakter przejściowy, jednak sprzyjały ogólnej presji cenowej. Wysoką zmiennością (współczynnik zmienności >0,5) cechowały się dostawy z Indii, Bangladeszu, Ukrainy oraz eksport do Turcji, Tunezji czy Ukrainy.


3. Specjalizacja wewnątrz UE i stopniowa dekoncentracja rynku

Które kraje UE są najbardziej wyspecjalizowane w handlu wikliną?

W 2025 r. najwyższy wskaźnik ujawnionej przewagi komparatywnej (RSCA) odnotowały Litwa (0,366), Dania (0,337), Polska (0,289), Holandia (0,277) i Hiszpania (0,277). Oznacza to, że w tych państwach udział omawianych wyrobów w całkowitym handlu jest nieproporcjonalnie wysoki względem średniej unijnej. Z kolei Malta, Irlandia, Luksemburg i Estonia wykazują najniższą specjalizację (RSCA poniżej -0,87).

Kraj RSCA RCA Udział prod. w handlu działem (%)
Litwa 0,366 2,153 1,34
Dania 0,337 2,016 3,47
Polska 0,289 1,813 12,04
Holandia 0,277 1,767 25,64
Hiszpania 0,277 1,767 10,24

Źródło: Specjalizacja państw członkowskich

Koncentracja rynku maleje

W latach 2015–2025 indeks HHI dla importu spadł z 4 708 do 3 262 (-30,7%), a dla eksportu z 1 308 do 1 054 (-19,5%). Tendencja ta potwierdza, że handel wyrobami z wikliny przestał opierać się na jednym dominującym partnerze i staje się coraz bardziej rozproszony, co zwiększa odporność łańcuchów dostaw.

Tabele koncentracji

Struktura produktowa – decydujące znaczenie gotowych wyrobów (4602)

W całym analizowanym okresie około 80% wartości importu i jeszcze większy odsetek wartości eksportu przypadało na gotowe wyroby koszykarskie i wikliniarskie (pozycja 4602). W eksporcie dynamika cen tych wyrobów była decydująca: przy niemal stałym wolumenie ich wartość eksplodowała z 30,1 mln EUR do 155,5 mln EUR. Import półproduktów (4601) rósł szybciej ilościowo, jednak ich ceny pozostały w przedziale 1,4–2,4 tys. EUR/t. To przesunięcie w kierunku droższych artykułów gotowych odzwierciedla zmiany popytu i wzrost znaczenia produktów o wyższej wartości dodanej.

Porównanie podsegmentów


Wnioski

Handel UE wyrobami z działu CN 46 w minionych dziesięciu latach uległ głębokiej restrukturyzacji. Eksport, napędzany przez gwałtowny wzrost cen gotowych wyrobów wikliniarskich, urósł wartościowo niemal czterokrotnie przy prawie niezmienionym wolumenie. Po stronie importu dominującym zjawiskiem było dywersyfikowanie źródeł – do grona głównych dostawców dołączyły Madagaskar, Bangladesz i Indie, a koncentracja wyraźnie spadła. Równocześnie wzrosło znaczenie nowych rynków zbytu, zwłaszcza USA i Turcji, co w połączeniu z wysoką zmiennością cen podkreśla potrzebę monitorowania ryzyka. Struktura wewnątrz unijna ujawnia silną specjalizację kilku państw, które wykorzystują przewagi komparatywne do budowy wartości dodanej w tym niszowym, ale dynamicznym segmencie handlu.